با عرض سلام وتشكر از تهيه كنندگان لايحه. استدعا دارد به مراتب زير عنايت خاص مبذول فرمايند:

در اين لايحه نيز به روال گذشته تقريباً هيچ ارزشي براي بالا ترين مدارج علمي حقوق قائل نشده ايد. درعوض براي سه يا پنج سال كار در دادگستري يا انجام وكالت امتيازات فراواني در نظر گرفته ايد كه به نظر عادلانه نمي رسد .

چگونه است كه از ديد تهيه كننده گان لايحه ،سالها ي پر زحمت كسب علم حقوق در دانشگاهها و نوشتن رساله و انجام تحقيق ارزش برابري با كار يك داديار يا دادرس را ندارد ؟

سال گذشته يكي از دادگاه هاي حقوقي مستقر در مجتمع شهيد بهشتي تهران سهم الارث همسر من و سه خواهر اورا يك چهارم سهم الارث شرعي و قانوني آنان تعين كرده بود! (در صورت لزوم دادنامه را برايتان ارسال ميكنم ) از اين موارد بسيار است .

اجازه بدهيد كلي گوئي نكنم و مثال عيني بزنم.

من از دانشگاه تهران مدرك كارشناسي گرفتم و ازدانشگاه پاريس مدارك زير را اخذ كردم :

دكتراي دولتي حقوق در حقوق خصوصي ( مسووليت مدني و قراردادي )

دكتراي سيكل سوم حقوق در علوم جزائي ( اصلاح و باز آموزي كودكان و نوجوانان بزهكار)

گواهينامه وزارت دادگستري فرانسه مبني بر طي چهار سال دوره كار آموزي در مركز تحقيقات وبازآموزي ''وكرسون '' ويژه نوجوانان بزهكار وابسته به وزارت دادگستري فرانسه.

ديپلم قبولي در امتحانات دكتراي دانشگاهي در رشته حقوق و اقتصاد كشور هاي مسلمان از دانشگاه پاريس

به دو زيان فرانسه و انگليسي هم ( از نظر ادبي و تخصصي حقوقي ) تسلط كامل دارم و ۲۵ سال كار حقوقي را يدك ميكشم.

پس از مراجعت به ايران براي كار در دانشكده حقوق دانشگاه تهران اقدام كردم .گروه حقوق خصوصي به رياست استاد دكتر كاتوزيان و با عضويت ۳۵ استاد ديگر صلاحيت علمي مرا به عنوان عضو تمام وقت هيات علمي دانشكده حقوق دانشگاه تهران در گروه حقوق خصوصي تائيد نمودند. ودر آن دانشكده شروع به تدريس كردم.

با تمام اين سوابقا گر خواسته باشم وارد حرفه وكالت شوم طبق ماده ۴۲ لايحه پيشنهادي فقط از آزمون معافم ولي بايد يك سال نزد شاگردانم كارآموزي كنم و در محضر آنان اختبار بدهم .

هيچ سازمان و ارگان صنفي در ايران تا اين حد نسبت به اساتيد و پيش كسوتان خود بي مهر نبوده اند.

كسب عضويت هيات علمي در دانشگاه تهران كه ۳۷ استاد گروه حقوق خصوصي صلاحيت علمي داوطلب راتائيد كرده باشند در حد پنج سال دادياري ارزش ندارد؟!!


لطفاً به مطالب داخل پراتز در مواد لايحه بشرح زير عنايت فرمائيد

ماده ۴۲ – دارندگان درجه دكتراي حقوقي از يكي دانشگاه هاي مورد تاييد وزارت علوم، تحقيقات و فن آوري از شركت در آزمون ورودي (داشتن حتي دو مدرك دكتري وسابقه تدريس و كسب عضويت هيات علمي در دانشگاه تهران كه ۳۷ استاد صلاحيت علمي شما تائيد كرده اند در حد پنج سال دادياري ارزش ندارد!! چه احترامي براي اساتيد خود قائل شده ايد !! شخصي با اين سوابق بايد هم كار آموزي كند هم اختبار بدهد !!)و كساني كه داراي لااقل ۲ سال سابقه قضائي باشند از شركت در آزمون ورودي و كارآموزي و كساني كه داراي لااقل ۵ سال سابقه قضائي باشند از شركت در آزمون ورودي، كارآموزي و اختبار معافند.

ماده ۵۰- كساني كه وارد حرفه وكالت مي شوند، پروانه وكالت درجه دو ( بازهم به اساتيد حقوق كه وارد حرفه مي شوند پروانه درجه دو ميدهيد كه حق شاگردي را اداء كرده باشيد !!)و پس از ۵ سال اشتغال به وكالت پروانه وكالت درجه يك را دريافت مي نمايند.

تبصره ۲- كساني كه لاقل ۷ سال سابقه قضائي (داشته) باشند و اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي معتبر(اگر منظور اعضاي هيات علمي شاغل است اشكال ماده ۵۰ به آن وارد است .كسب عنوان عضويت هيات علمي به خودي خود وبدون توجه به مدت آن داراي ارزش است ، چرا كه عنوان علمي و دانشكاهي است كه متاسفانه مطلقاً ديده نشده است ) كه فارغ التحصيل رشته حقوق بوده و به تدريس حقوق اشتغال دارند و نيز فارغ التحصيلان دكتري حقوق به شرط داشتن مدرك كارشناسي حقوق، در زمان ورود به حرفه وكالت، پروانه وكالت درجه يك دريافت مي نمايند.


با احترام : دكتر احمد غفوريان استاد يار سابق دانشكده حقوق دانشگاه تهران

بر گرفته شده از سایت کانون وکلای دادگستری